بخشی جدا شده از مطلب علیرضا نوری زاده در مورد قذافی : ... من از تصميم سرهنگ معمر القذافي در پايان بخشيدن به كليه برنامه هاي تسليحاتي سري اش از جمله توليد سلاحهاي شيميائي و ميكروبي و سلاح هسته اي كه به گفته نخست وزير ليبي ميلياردها دلار تا كنون هزينه به بار آورده است، تعجب نكردم.
در گذشته كارهاي عجيب و غريب قذافي را نشانه اي از جنون و اختلال روحي او ميدانستيم. آنها كه شعارهاي او را باور داشتند و يا از كيسه جودش، برخوردار شده بودند به جاي واژه جنون و يا ماليخوليا از واژه صداقت استفاده ميكردند. وقتي در كنفرانس سران عرب در رباط قذافي براي ملك حسين هفت تير كشيد و يا در قاهره توي گوش وزير خارجه اش زد خيليها از جمع ذوب شدگان در تصوير كاذب قهرمانان امت عرب، قذافي را ستودند كه اهل مجامله نيست و دلاورانه آماده پذيرفتن هر نوع خطري هست. زماني كه
امام موسي صدر را ناجوانمردانه به دام كشيد و بعد بنا به روايت وزير خارجه سابقش منصور كيخيا كه توسط مأموران اطلاعات ليبي در قاهره ربوده شد و تا كنون اثري از او يافت نشده است، او و دو همراهش شيخ محمد يعقوب و عباس بدرالدين را به حوض تيزاب انداخت تا اثري از آنها به جا نماند، اهل ولايت فقيه كه بسياري شان دين بسيار به
امام موسي داشتند و بعضي نيز هم چون احمد خميني بستگي سببي با رهبر شيعيان لبنان برقراركرده بودند، حاضر به پيگيري ماجرا نشدند و اين فرضيه را كه امام موسي با توافق عوامل نزديك به آيت الله خميني سر به نيست شده، در عمل ثابت كردند. قذافي اما پس از حمله هواپيماهاي آمريكائي به خليج سرت و اقامتگاهش و به قتل رسيدن يكي از فرزند خوانده هايش، شال و كلاه انقلابيگري را به قلاب در پستوي دفترش آويخت و اگر جريان لاكربي پيش نيامده بود، مطمئن باشيد تا امروز سرهنگ قذافي را در صف دوستان نزديك آمريكا و بريتانيا مشاهده ميكرديد. لاكربي كه در واقع طرحش در تهران و دمشق ريخته شد و به دست عوامل اطلاعاتي ليبي به اجرا درآمد و طي آن جان و جهان بيش از 250 انسان در آسمان اسكاتلند سوخت و خاكستر شد، قذافي را زمينگير كرد.
همه راهها را به روي او بستند در حاليكه او انتظار داشت برادران عربي كه اينهمه سنگشان را به سينه ميزند و ميلياردها دلار به صور گوناگون به جيبشان ريخته است در روزهاي محاصره و محنت به ياريش بشتابند و وقتي حتي مصر حاضر نشد به هواپيماهاي او اجازه فرود در قاهره را بدهد نگاه قذافي از جهان عرب متوجه افريقا شد. و به مرور با پولي كه داشت توانست نزد سرهنگان و گروهبانهاي يكشبه به قدرت رسيده در شماري از كشورهاي آفريقائي اعتبار و منزلتي پيدا كند. به ويژه آنكه نلسون ماندلا پدر بزرگ آفريقا و نماد آزادگي و آزادانديشي در اين قاره به پاس كمكهاي بيدريغ قذافي به حزب او ANC در دوران مبارزه بر ضد رژيم نژادپرست افريقاي جنوبي، حرمت بسياري براي رهبر ليبي قائل شد و تلاش براي رفع محاصره اقتصادي ليبي و حل مشكل پرداخت غرامت به بازماندگان قربانيان هواپيماي پانام آمريكائي و يوتاي فرانسوي، در واقع توسط او آغاز شد و به نتيجه رسيد. قذافي با تهديد به خروج از اتحاديه عرب و اخراج هزاران كارگر فلسطيني و عرب، عملاً به برادران عرب پشت كرد و مردي كه در فرداي درگذشت عبدالناصر، به عنوان وارث شعارهاي وحدت آزادي و سوسياليسم پرچم وحدت عربي را در دست گرفت، در كنفرانس اخير سران عرب در بيروت. پس از درگيري لفظي شديد با اميرعبدالله وليعهد عربستان سعودي، اعلام كرد كه ديگر در كنفرانس سران عرب شركت نخواهد كرد.
در طول ماههاي اخير بريتانيا كه پس از حل مشكل پرداخت غرامت به بازماندگان قربانيان حادثه لاكربي، روابط كامل ديپلماتيك خود را با ليبي از سر گرفت و با اين كشور سفير مبادله كرد با اطلاع ايالات متحده، سرگرم گفتگو با قذافي و دستيارانش بود و حالا فاش شده است كه قذافي به تشويق وزير خارجه بريتانيا جك استراو حاضر شد دست از برنامه هاي كلان تسليحاتي خود بردارد و بازرسان و كارشناسان آمريكائي و بريتانيائي را به ليبي راه دهد تا آنچه را او طي سالها در زير زمينهاي صحراي ليبي ساخته است بازرسي كنند و راههاي تفكيك ماشين آلات و تجهيزات گرانقيمت كارخانجات توليد سلاحهاي شيميائي و ميكربي و غني كردن اورانيوم و ساختن آب سنگين و پلوتونيوم را مورد بررسي قرار دهند. در حال حاضر نيز پس از گفتگوهاي نمايندگان ليبي با دكتر محمد البرداعي رئيس سازمان بين المللي انرژي اتمي و وعدة امضاي پروتكل الحاقي، به نظر ميرسد تصميم قذافي براي دست شستن از برنامه هاي توليد سلاح هسته اي قطعي است و مرحله جرائي آن در آغاز سال تازه ميلادي به جريان خواهد افتاد.
در اين ميان چيزي كه كمتر مورد توجه كارشناسان و مفسران آشنا به امور ليبي و خاورميانه قرار گرفته ابعاد همكاريهاي گسترده بين ايران و ليبي در زمينه صنايع نظامي و به ويژه پروژه هاي توليد موشكهاي زمين به زمين و مراكز تحقيقات و آزمايشهاي اتمي است. در اين زمينه با فردي آگاه در ايران گفتگوئي داشتم كه روز دوشنبه در الشرق الاوسط به چاپ رسيد. اين شخص برايم روايت كرد كه پس از حملات موشكي گسترده صدام حسين به شهرهاي ايران از جمله تهران، محسن رفيقدوست كه در آن تاريخ مسئوليت خريدهاي نظامي را عهده دار بود و با قذافي و مسئولان كشورش آشنائي نزديك داشت، در رأس هيأتي به طرابلس رفت. رفيقدوست در ديداري با قذافي به او گفته بود صدام حسين ناجوانمردانه شهرهاي ما را با موشك ميكوبد و باعث قتل هزاران شهروند بيگناه شده است او همچنين با حمله موشكي به بناهاي تاريخي و مساجد در صدد محو تمدن اسلامي ايران است. رفيقدوست كه ميدانست قذافي دهها موشك زمين به زمين از نوع اسكادبي و فروغ دارد كه صدام با همانها شهرهاي ايران را مي كوبيد از وي خواست تعدادي موشك به ايران بفروشد و در مقابل ايران براي هميشه پرونده اختفاي امام موسي صدر را خواهد بست. رهبر ليبي دو روز بعد نخستين محموله موشكي را كه شامل 30 موشك اسكاد بود به ايران فرستاد و
بابت آن نيز هرگز پول مطالبه نكرد. از اين تاريخ (اواسط دهه هشتاد قرن گذشته) تا اواخر دهه نود روابط تهران و طرابلس در همه زمينه ها از جمله زمينه هاي امنيتي و نظامي بسيار عميق و نزديك بود. صدها تن از متخصصان و كارشناسان نظامي و صنعتي ايران در تاسيسات نظامي و صنعتي ليبي مشغول به كار بودند و پروژه هاي نظامي مشترك دو كشور، به خوبي پيش ميرفت. آنچه در واقع باعث سردي ناگهاني و آشكار در روابط شد، پيروز شدن محمد خاتمي در انتخابات رياست جمهوري در سال 1376 (1997 ميلادي) بود. خاتمي كه همسرش خواهرزاده
امام موسي صدر است، از همان آغاز نشان داد كه نظر لطفي به قذافي ندارد. و در حالي كه براي همه رهبران كشورهاي اسلامي دعوت نامه مجدد براي شركت در كنفرانس سران كشورهاي اسلامي در تهران فرستاد، حاضر به تجديد دعوتي نشد كه پيش از او رفسنجاني براي قذافي فرستاده بود. دومين شبكه جاسوسي ليبي در ايران در همين زمان (شبكه اول پنج سال پيش از اين به دام افتاد كه از جمله اعضايش ميتوان به حسين پناه نويسنده نزديك به حزب الله و عضو تحريريه روزنامه صبح مهدي نصيري و يا لثارات انصار حزب الله، اشاره كرد) لو رفت و اعضايش كه از بلندپايگان سپاه بودند دستگير شدند.
از سوي ديگر براي نخستين بار از زمان برپائي رژيم، كنفرانسي جهاني در رابطه با
امام موسي صدر در ايران تشكيل شد كه در آن بسياري از شخصيتهاي مذهبي و فرهنگي كشورهاي خاورميانه شركت داشتند. پيام خاتمي به كنفرانس نيز خالي از طعن و لعن به كساني نبود كه ايران و لبنان و جهان اسلام را از وجود شخصيت ارزشمندي هم چون
امام موسي صدر محروم كرده بودند. قذافي اين مواضع را نشان آشكار عهدشكني رژيم اسلامي دانست و به مرور كاركنان و متخصصان ايراني مقيم ليبي را پس فرستاد.
سفر خرازي وزير خارجه خاتمي نيز نتوانست حرارت سابق را به روابط دو كشور بازگرداند. به خصوص آنكه وقتي جمهوري اسلامي براي دومين بار موشك شهاب 3 را آزمايش كرد و در مقابل درخواست قذافي جهت تحويل چند موشك از اين نوع به ليبي به اين بهانه توسل جست كه هنوز پروژه كامل نيست، قذافي به كلي روي از تهران برگرداند و روز به روز بيشتر به سوي غرب و خاصه لندن و واشنگتن اشتياق وحرارت نشان داد. آنچه رژيم را سخت نگران كرده است ابعاد همكاري قذافي و رژيمش با غرب در زمينه برچيدن پروژه هاي تسليحاتي كلان و مبارزه با تروريسم كه ميتواند با گشودن پرونده هاي كهن همكاري رژيم با ليبي همراه باشد، و به شدت اهل ولايت فقيه را با دلهره و اضطراب روبرو ساخته است. همان منبعي كه ذكرش رفت ميگفت، طي دو سه روز اخير، بعضي از مراكز نظامي و تسليحاتي زيرزميني در ايران كه ليبي از چند و چون آنها باخبر است، تخليه شده و احتمال انتقال تجهيزات از اين مراكز به نقاط ديگر وجود دارد ...
منبع 
